Ten zegar jest dla mnie szczególny. Ma ponad 100 lat. W 1905 roku moja prababka dostała go w prezencie ślubnym. Od tego czasu jest w rodzinie. Pamiętam, kiedy byłem dzieckiem, wisiał w pokoju mojej babci. Dziadek mówił, że oryginalną skrzynkę zjadły robaki i dlatego mechanizm przełożył do innej, właśnie tej, którą widać na zdjęciach. Można zauważyć, że skrzynka trochę nie pasuje do tarczy. Wygląda jakby była trochę za mała, ale za to jest wykonana z litego dębu. Niezależnie jak ten zegar wyglądał pierwotnie, ja pamiętam go takim jaki jest teraz.